Ora e sigurisë kibernetike, gati për klasë

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë çfarë e bën një fjalëkalim të fortë, krijojnë një frazëkalim të gjatë dhe të lehtë për t'u mbajtur mend dhe e dinë pse fjalëkalimi nuk ndahet dhe nuk përsëritet.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Tabela ose flipchart
• Letra të vogla me fjalë të rastësishme (12 për grup)
• Zare (opsionale)
• Fleta e punës e printuar

👥 Fabrika e frazëkalimeve

Ndani klasën në grupe me 4 nxënës. Çdo grup merr 12 letra me fjalë të rastësishme (ose hedh zare dhe zgjedh fjalë nga një listë e numëruar në tabelë).

1. Grupi krijon dy frazëkalime me 3–4 fjalë që nuk kanë lidhje me njëra-tjetrën dhe shton një numër ose shenjë.
2. Shpik një histori qesharake për t'i mbajtur mend (p.sh. “Pinguini hëngri biçikletën në Hënë”).
3. Mësuesi i teston frazëkalimet në kompjuterin e klasës dhe grupet krahasojnë rezultatet me fjalëkalimet e shkurtra nga hyrja.
4. Çdo grup i lexon klasës vetëm historinë, jo frazëkalimin, dhe klasa voton historinë më të paharrueshme.

Kujdes: këto janë frazëkalime ushtrimi; nxënësit nuk duhet t'i përdorin për llogaritë e tyre të vërteta. Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni figura (kafshë, ngjyra, ushqime) në vend të fjalëve dhe bëjeni aktivitetin bashkë si klasë; me 11–16 vjeç shtoni sfidën “sa karaktere ka frazëkalimi juaj dhe sa kohë do të duhej për ta thyer?”.

💬 Pyetje për diskutim

• Pse fjalëkalimi “Prishtina2012” nuk është i sigurt, edhe pse ka shkronja dhe numra?
• Çfarë ndodh nëse përdor të njëjtin fjalëkalim në lojë, email dhe Instagram dhe njëra prej faqeve hakohet?
• A është në rregull t'ia tregosh fjalëkalimin shokut më të mirë? Po prindit?
• Si mund t'i mbash mend shumë fjalëkalime të ndryshme pa i shkruar në një fletore në bankë?
• Si e kupton që fjalëkalimi yt mund të jetë zbuluar dhe çfarë bën atëherë?

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë si funksionon verifikimi me dy hapa (2FA), njohin llojet e tij dhe e dinë pse kodi i verifikimit nuk i jepet kurrë askujt.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Karta me skenarë për lojën me role (6 karta)
• Tabela
• Fleta e punës e printuar

👥 Lojë me role: “Ma dërgo kodin”

Përgatitni 6 karta skenarësh, p.sh.: “Shoku yt të shkruan në Instagram: ma dërgo kodin që të erdhi, e dërgova gabimisht”, “Dikush thotë se ke fituar një çmim dhe i duhet kodi për ta dërguar”, “Të vjen një SMS me kod për WhatsApp, por ti nuk po hyn askund”.

1. Në çifte, njëri luan “mashtruesin” që përpiqet ta bindë tjetrin; tjetri praktikon refuzimin dhe atë që bën më pas.
2. Pas 2 minutash ndërrojnë rolet dhe marrin një kartë të re.
3. 2–3 çifte e luajnë skenën para klasës; klasa gjen shenjat e rrezikut dhe përgjigjen më të mirë.

Përgjigja e saktë në çdo rast: mos e jep kodin, kontrollo me një thirrje te personi i vërtetë dhe tregoji një të rrituri. Përshtatje: për 6–10 vjeç, mësuesi luan “mashtruesin” dhe e gjithë klasa përgjigjet bashkë: “JO, kodin nuk e jap!”; për 11–16 vjeç, shtoni skenarë më bindës, p.sh. një mesazh nga llogaria e vërtetë, por e vjedhur, e një shoku.

💬 Pyetje për diskutim

• Pse një fjalëkalim i fortë ndonjëherë nuk mjafton?
• Pse mashtruesit kërkojnë kodin me 6 shifra që të vjen me SMS?
• Çfarë do të thotë nëse të vjen një kod verifikimi që nuk e ke kërkuar? Çfarë bën?
• Cila llogari është më e rëndësishmja për t'u mbrojtur me 2FA dhe pse?
• Çfarë ndodh nëse e humbet telefonin? Si të ndihmojnë kodet rezervë?

🎯 Qëllimi

Nxënësit mësojnë t'i njohin mesazhet, emailet dhe faqet mashtruese (phishing) nga shenjat e rrezikut dhe e dinë si të veprojnë kur dyshojnë.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Shembuj mesazhesh mashtruese dhe të vërteta të printuar (3 për grup)
• Markera të kuq
• Karta “MASHTRIM” / “I VËRTETË” për çdo grup
• Fleta e punës e printuar

👥 Detektivët e mesazheve

Ndani klasën në grupe me 3–4 “detektivë”. Çdo grup merr 3 mesazhe të printuar: dy mashtrime dhe një mesazh të vërtetë (p.sh. një njoftim i zakonshëm nga shkolla).

1. Me marker të kuq, grupi rrethon çdo shenjë rreziku që gjen.
2. Për çdo mesazh vendos: mashtrim apo i vërtetë: dhe shkruan një arsye.
3. Shkruan çfarë do të bënte: e fshij, e raportoj, e kontrolloj në faqen zyrtare, pyes një të rritur.
4. Çdo grup prezanton një mesazh për 1 minutë.

Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni mesazhe të shkurtra me figura (p.sh. “Fitove 1000 diamante!”) dhe kërkoni vetëm një shenjë për mesazh; me 11–16 vjeç shtoni lidhje që i ngjajnë origjinalit (me një shkronjë të ndryshuar) për t'i krahasuar.

💬 Pyetje për diskutim

• Pse mashtruesit përpiqen të të nxitojnë ose të të frikësojnë?
• Si mund ta kontrollosh nëse një mesazh nga “banka” ose “posta” është i vërtetë, pa e klikuar lidhjen?
• A mund të jetë mashtrim edhe një mesazh që vjen nga llogaria e një shoku? Si ndodh kjo?
• Pse inteligjenca artificiale i bën mesazhet mashtruese më të vështira për t'u dalluar?
• Çfarë duhet të bësh nëse e ke klikuar tashmë një lidhje të dyshimtë?

🎯 Qëllimi

Nxënësit dallojnë informacionin që mund të ndahet nga ai që duhet mbrojtur, kuptojnë gjurmën dixhitale dhe mësojnë të kontrollojnë cilësimet e privatësisë, lejet dhe vendndodhjen.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Karta me informacione personale (emri, mosha, adresa, fjalëkalimi, ngjyra e preferuar, shkolla, foto, numri i telefonit)
• 4–5 “postime” fiktive të printuar për çdo grup
• Ngjitëse me tri ngjyra (jeshile, portokalli, e kuqe)
• Fleta e punës e printuar

👥 Detektivi i fotove

Shfaqni në projektor ose shpërndani 4–5 “postime” fiktive të një nxënësi të shpikur (p.sh. “Lea, 12 vjeç”): një foto para shkollës me emrin e saj në mur, një foto e qenit me targën e makinës në sfond, një postim “Nesër nisemi për pushime për dy javë!” dhe një foto me vendndodhjen e ndezur.

1. Në grupe, nxënësit listojnë çdo informacion që mund të nxjerrë një i panjohur: shkollën, lagjen, kur është shtëpia bosh etj.
2. Për çdo postim, grupi vendos: ta fshijë, ta ndryshojë (p.sh. ta presë foton) apo ta ndajë vetëm me miqtë e ngushtë.
3. Grupet krahasojnë zgjidhjet dhe klasa nxjerr 3 rregulla të përbashkëta për postimin e fotove.

Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni një vizatim të madh të një rruge ose dhome dhe kërkoni “gjërat që tregojnë ku jeton”; me 11–16 vjeç shtoni diskutimin për vendndodhjen në kamerë, hartat e shokëve në aplikacione dhe postimet “live”.

💬 Pyetje për diskutim

• Çfarë mund të zbulojë një i panjohur nga një foto e thjeshtë para shkollës?
• Pse aplikacionet “falas” duan kaq shumë të dhëna për ne?
• A ke të drejtë të postosh foto të një shoku pa e pyetur? Po ai foton tënde?
• Kur ka kuptim ta ndash vendndodhjen dhe me kë?
• Si mund ta “pastrosh” gjurmën tënde dixhitale?

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë si funksionojnë rrjetet sociale (algoritmi, pëlqimet, kufiri i moshës), mësojnë të mbajnë një profil të sigurt dhe të reagojnë ndaj përmbajtjes dhe kontakteve të padëshiruara.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Fletë A3 me një “profil bosh” për çdo grup
• Lapsa me ngjyra
• Fleta e punës e printuar

👥 Profili i heroit tim

Çdo grup merr një fletë A3 me një “profil bosh” të një rrjeti social të shpikur dhe zgjedh një personazh (real ose i imagjinuar) për të cilin e krijon profilin.

1. Grupi zgjedh një emër përdoruesi që nuk zbulon emrin e plotë, moshën ose shkollën.
2. Zgjedh një foto profili (vizatim, kafshë, avatar) në vend të fytyrës.
3. Plotëson cilësimet: profil privat, kush mund të komentojë, kush mund të dërgojë mesazhe, vendndodhja e fikur.
4. Shkruan 3 postime të sigurta dhe 1 postim me një gabim, grupi tjetër duhet ta gjejë gabimin.

Përshtatje: me 6–10 vjeç bëjeni si “karta e identitetit të heroit tim online” dhe flisni për lojërat dhe YouTube Kids; me 11–16 vjeç shtoni një debat 3-minutësh: “A duhet të kenë rrjetet sociale kufi kohe automatik për të miturit?”

💬 Pyetje për diskutim

• Pse rrjetet sociale kërkojnë që përdoruesit të jenë të paktën 13 vjeç?
• A janë fotot dhe videot e influencerëve gjithmonë të vërteta? Si e kupton?
• Si ndikojnë pëlqimet te disponimi ynë?
• Çfarë bën nëse një i panjohur të shkruan në mesazh privat?
• Si mund ta “stërvitësh” algoritmin që të të tregojë më pak përmbajtje që të bën të ndihesh keq?

🎯 Qëllimi

Nxënësit e njohin ngacmimin online (cyberbullying), kuptojnë ndikimin e tij, dinë si ta ndihmojnë një shok si dëshmitarë dhe ku të kërkojnë ndihmë.

🧰 Materialet

• Projektor
• Karta me skenarë (4)
• Letra ngjitëse (sticky notes)
• Poster i madh për “Kontratën e klasës”
• Fleta e punës e printuar

👥 Lojë me role: Dëshmitari që ndihmon

Përgatitni 4 skenarë të shkurtër, p.sh.: “Në grupin e klasës dikush poston një foto qesharake të një shoku dhe të gjithë po qeshin me emoji”, “Një shoqe përjashtohet çdo ditë nga grupi i lojës”, “Dikush ka hapur një profil të rremë me emrin e një nxënësi”.

1. Në grupe me 4, nxënësit ndajnë rolet: personi që ngacmohet, ai që ngacmon dhe dy dëshmitarë.
2. Skena luhet dy herë: herën e parë dëshmitarët heshtin; herën e dytë ndihmojnë, nuk e shpërndajnë, i shkruajnë privatisht shokut, raportojnë dhe i tregojnë një të rrituri.
3. Pas çdo versioni, “personi që ngacmohet” tregon si u ndie.

Kujdes: mos përdorni emrat e nxënësve të klasës dhe mos kërkoni raste personale para të gjithëve. Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni kukulla ose figura në vend të roleve dhe vetëm një skenar me një lojë online; me 11–16 vjeç shtoni skenarin e profilit të rremë dhe diskutoni si raportohet në platformë.

💬 Pyetje për diskutim

• Ku është kufiri mes shakasë dhe ngacmimit?
• Pse disa njerëz thonë online gjëra që nuk do t'i thoshin kurrë në fytyrë?
• Çfarë mund të bëjë një dëshmitar që sheh ngacmim në grupin e klasës?
• Pse është e rëndësishme të ruash prova para se të bllokosh dikë?
• Kujt mund t'i tregosh nëse ke frikë se gjërat do të përkeqësohen?

🎯 Qëllimi

Nxënësit mësojnë të luajnë online në mënyrë të sigurt: të mbrojnë llogarinë, të menaxhojnë bisedat me të panjohur, të njohin trukat e blerjeve brenda lojës dhe të ruajnë ekuilibrin me kohën.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Karta me “oferta” të shpikura nga lojërat (6 për grup)
• Kalkulatorë
• Fleta e punës e printuar

👥 Dyqani i lojës

Çdo grup merr 6 karta me “oferta” të shpikura nga një lojë: “Kuti surprizë: 1 shans në 1000 për skin legjendar”, “Oferta mbaron pas 5 minutash!”, “Paketa e fillestarit 0,99 €”, “Pasaporta e sezonit”, “Skin falas nëse fton 5 shokë”, “Robux falas, shkruaj fjalëkalimin”.

1. Grupi i rendit kartat nga “më e ndershme” te “më manipuluese”.
2. Për secilën shkruan cilin truk përdor: nxitim, fat, presion nga shokët, monedha që e fshehin çmimin e vërtetë ose mashtrim i hapur.
3. Llogarit: sa euro do të shpenzonte në një muaj një lojtar që blen “vetëm” një ofertë të vogël 0,99 € çdo ditë?
4. Grupet krahasojnë renditjet dhe shpjegojnë dallimet.

Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni vetëm 3 karta dhe përqendrohuni te rregulli “asnjë blerje pa prindërit”; me 11–16 vjeç shtoni diskutimin pse disa vende i kanë kufizuar kutitë surprizë.

💬 Pyetje për diskutim

• Si fitojnë kaq shumë para lojërat “falas”?
• Si e kupton nëse një lojtar që të ofron dhurata ka qëllime të mira?
• A i ngjan kutia surprizë (loot box) bixhozit? Pse po ose pse jo?
• Çfarë bën nëse dikush të fyen ose të ngacmon gjatë lojës?
• Si e kupton që ke luajtur shumë? Çfarë të ndihmon të ndalosh?

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë çfarë janë programet e dëmshme (viruset, ransomware, spyware, aplikacionet e rreme), si përhapen dhe si mbrohen pajisjet me përditësime, shkarkime nga burime zyrtare dhe kopje rezervë.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Fletë A3 dhe lapsa me ngjyra për posterat
• Një “ekran bllokimi” i shpikur, i përgatitur si slajd
• Fleta e punës e printuar

👥 Posteri “KËRKOHET: Malware”

Ndani klasën në 5 grupe dhe secili grup “ndjek” një lloj programi të dëmshëm: virusin, kalin e Trojës, ransomware-in, spyware-in ose adware-in.

1. Grupi vizaton “portretin” e kriminelit si personazh vizatimor.
2. Shkruan: si hyn në pajisje, çfarë dëmi bën, si e njeh (simptomat) dhe si mbrohemi.
3. Çdo grup e prezanton posterin për 1 minutë si “lajm i fundit” në televizion.
4. Posterat varen në klasë ose në korridorin e shkollës.

Përshtatje: me 6–10 vjeç zgjidhni vetëm dy “kriminelë” (virusin dhe aplikacionin e rremë) dhe vizatoni edhe “mburojën” e pajisjes; me 11–16 vjeç kërkojuni të gjejnë një rast real ransomware-i nga lajmet dhe ta përmbledhin në tri fjali.

💬 Pyetje për diskutim

• Pse “cheat-et” dhe “mod-et” falas për lojëra janë një nga mënyrat më të shpeshta për të marrë malware?
• Pse përditësimet janë të rëndësishme, edhe kur duken të mërzitshme?
• Çfarë do të humbisje nëse telefoni ose kompjuteri yt do të fshihej sot?
• A duhet paguar kur ransomware-i bllokon skedarët? Pse?
• Si e kupton nëse një aplikacion kërkon leje që nuk i duhen?

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë rreziqet e rrjeteve Wi-Fi publike dhe të rreme, mësojnë ta përdorin internetin jashtë shtëpisë në mënyrë të sigurt dhe kuptojnë pse rrjeti i shtëpisë duhet mbrojtur.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Një kartolinë dhe një zarf (për demonstrim)
• Listë e printuar me emra rrjetesh Wi-Fi të shpikur
• Fleta e punës e printuar

👥 Gjej rrjetin e rremë

Shfaqni në projektor ose shpërndani një listë rrjetesh të shpikur, siç duket në telefon: Kafe_Dielli, Kafe_Dielli_FREE, Kafe-Dielli-Guest, FREE_WiFi_Qyteti, iPhone i Artës, Biblioteka_Shkolla.

1. Në çifte, nxënësit rrethojnë rrjetet që duken të dyshimta dhe shpjegojnë pse (emër i ngjashëm, fjala “FREE”, pa dry, pronar i panjohur).
2. Shkruajnë si do ta gjenin emrin e vërtetë të rrjetit (pyet stafin, shiko tabelën zyrtare në mur).
3. Çiftet bashkohen në grupe me 4 dhe krijojnë një tabelë paralajmëruese me 3 rregulla për Wi-Fi publik, që varet në klasë.

Përshtatje: me 6–10 vjeç kthejeni në lojë me karta “e sigurt / pyet një të rritur”; me 11–16 vjeç shtoni skenarin: “Je në aeroport dhe duhet të paguash një biletë, çfarë bën?”

💬 Pyetje për diskutim

• Pse një rrjet Wi-Fi pa fjalëkalim mund të jetë i rrezikshëm?
• Si mund ta dallosh rrjetin e vërtetë të një kafeneje nga një rrjet i rremë me emër të ngjashëm?
• Çfarë do të thotë dryri në shiritin e adresës? A do të thotë gjithmonë se faqja është e sigurt?
• Cilat gjëra nuk duhet t'i bësh kurrë në një Wi-Fi publik?
• Pse ruteri i shtëpisë ka nevojë për fjalëkalim të fortë dhe për përditësime?

🎯 Qëllimi

Nxënësit kuptojnë çfarë është inteligjenca artificiale gjeneruese dhe deepfake-u, mësojnë të verifikojnë foto, video dhe zëra të dyshimtë dhe reflektojnë për përdorimin e përgjegjshëm dhe të ndershëm të AI-së.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• 4 foto (2 të vërteta, 2 të krijuara me AI) të përgatitura nga mësuesi
• Karta “E VËRTETË” / “AI” për çdo nxënës
• “Raste” të printuara për grupet
• Fleta e punës e printuar

👥 Laboratori i verifikimit

Çdo grup merr një “rast” të printuar: një foto viral me titull bombastik, një postim ku “një person i famshëm” reklamon një investim, një lajm pa burim ose një foto e një ngjarjeje që duket e çuditshme.

1. Grupi plotëson listën e kontrollit: Kush e publikoi? Kur? A e raportojnë edhe burime të njohura? A ka detaje të çuditshme (duar, tekst i paqartë, hije, zë që nuk përputhet me buzët)? Çfarë ndjenje do të ngjallë, frikë, zemërim, habi?
2. Vendos: e besueshme, e dyshimtë apo e rreme, dhe çfarë do të bënte: nuk e shpërndaj, e raportoj, kërkoj burimin.
3. Çdo grup e prezanton rastin për 1 minutë.

Theksoni se detajet vizuale po bëhen gjithnjë e më të vështira për t'u dalluar, prandaj kontrolli i burimit është mjeti më i fortë. Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni foto argëtuese (p.sh. një mace me kostum astronauti) dhe pyetjen “A mund të ketë ndodhur vërtet?”; me 11–16 vjeç shtoni kërkimin e kundërt të imazhit (reverse image search).

💬 Pyetje për diskutim

• Pse fotot dhe videot nuk janë më prova e sigurt se diçka ka ndodhur vërtet?
• Çfarë do të bëje nëse dikush të telefonon me zërin e një familjari dhe kërkon para urgjentisht?
• Kur është në rregull të përdorësh AI-në për detyrat e shkollës dhe kur jo?
• Pse është e rëndë të krijosh foto të rreme të një shoku, edhe “për shaka”?
• Si mund ta kontrollosh nëse një video viral është e vërtetë?

🎯 Qëllimi

Nxënësit mësojnë të dallojnë dyqanet online të besueshme nga ato mashtruese, kuptojnë rreziqet e pagesave dhe trukat që na shtyjnë të blejmë, dhe pse fëmijët blejnë online vetëm me prindërit.

🧰 Materialet

• Projektor dhe kompjuter me internet
• Pamje të printuara të dy “dyqaneve” të shpikur (një i besueshëm, një mashtrues)
• Kalkulatorë
• Fleta e punës e printuar

👥 Detektivët e blerjeve

Çdo grup merr pamjet e dy dyqaneve të shpikur që shesin të njëjtin produkt (p.sh. kufje me valë): “Dyqani A” me çmim normal, adresë, kushte kthimi, komente të ndryshme dhe pagesë në dorëzim; “Dyqani B” me 80% zbritje, faqe tre javëshe, komente të fikura dhe pagesë vetëm me transfer.

1. Grupi plotëson një tabelë me 6 kritere: çmimi, mosha e faqes, kontakti dhe adresa, komentet, mënyra e pagesës, kushtet e kthimit.
2. Jep pikë për çdo kriter dhe vendos nga cili dyqan do të blinte.
3. Shkruan 3 pyetje që do t'i bënte dyqanit para blerjes.
4. Grupet krahasojnë përfundimet dhe klasa krijon një listë kontrolli para blerjes.

Përshtatje: me 6–10 vjeç zëvendësoni dyqanet me dy “dyqane lojërash” me figura dhe kërkoni vetëm 3 dallime; me 11–16 vjeç shtoni llogaritjen e kostos së plotë me transport dhe doganë.

💬 Pyetje për diskutim

• Pse një çmim shumë i ulët duhet të na bëjë më të kujdesshëm, jo më të gëzuar?
• Si mund ta kontrollosh nëse një dyqan në Instagram ose Facebook është i vërtetë?
• Pse pagesa me transfer në një llogari personale është rrezik?
• Si na shtyjnë njoftimet “vetëm sot” ose “kanë mbetur 2 copë” të blejmë pa menduar?
• Çfarë duhet të bëjë familja nëse ka paguar dhe porosia nuk vjen?

🎯 Qëllimi

Nxënësit reflektojnë për ndikimin e ekraneve në gjumin, humorin dhe marrëdhëniet e tyre, njohin dizajnin që na mban të lidhur dhe krijojnë një plan personal për ekuilibër dixhital.

🧰 Materialet

• Projektor
• Fletë A4 me rrethin e ditës (24 pjesë)
• Lapsa me ngjyra
• Tabela me “termometrin e ndjenjave”
• Fleta e punës e printuar

👥 Rrota e ditës sime

Çdo nxënës merr një rreth të ndarë në 24 pjesë (orët e ditës) dhe i ngjyros me ngjyra të ndryshme: gjumi, shkolla, detyrat, ekrani, sporti dhe loja jashtë, familja dhe shokët.

1. Krahasoni në çifte: çfarë ju befasoi? Ku shkon pjesa më e madhe e kohës?
2. Secili vizaton një rreth të dytë: “dita ime ideale”, me ekuilibrin që do të donte.
3. Shkruan 3 hapa konkretë për t'iu afruar asaj (p.sh. “telefoni karikohet jashtë dhomës”, “i fik njoftimet e lojës”).
4. Vullnetarët ndajnë një hap me klasën, pa gjykim dhe pa krahasim.

Përshtatje: me 6–10 vjeç përdorni figura (shtrat, libër, top, ekran) dhe një rreth të thjeshtë me 6 pjesë; me 11–16 vjeç nxënësit mund të shohin të dhënat reale të “kohës së ekranit” në telefon, vetëm nëse duan. Mos e ktheni kurrë në garë se kush ka më pak ose më shumë kohë ekrani.

💬 Pyetje për diskutim

• Si ndihesh kur nuk e ke telefonin pranë?
• Pse aplikacionet dërgojnë kaq shumë njoftime?
• A të ka ndodhur të krahasosh veten me dikë në rrjete sociale? Si u ndjeve?
• Çfarë të ndihmon të flesh mirë?
• Si mund t'u thuash shokëve se nuk do të përgjigjesh në grup pas orës 21:00?
• Cilat gjëra online të bëjnë vërtet të lumtur?